De geboorte in een notedop:
Op woensdagavond 4 januari om 23.50 uur daalt
de temperatuur onder 37 graden. In de nachtelijk uren vertrekken Ian en Sabrina
vanuit Maasbracht naar Amersfoort. In de loop van de donderdag blijft de
temperatuur onder de 37 graden. Pas tegen de avond gaat deze langzaam omhoog en
passeert de 37 graden. In het begin van de avond begint Kayleigh harder te
hijgen en heeft ze kleine weeëen die de pup laten in dalen. Om 23.19 komt er een
zwartwitte reu te wereld, hij weegt 337 gram. Zijn komst is niet zonder slag of
stoot want hij ligt in een stuitligging. Gelukkig kunnen Sabrina en Ian deze reu
snel ter wereld helpen. Bijna gelijkertijd komen Hans en Joke binnen, zij zullen
Ian en Sabrina aflossen. Daarna wordt Kayleigh rustig, te rustig....ze hijgt nog
wel maar de weeën blijven uit. Om 3 uur bellen we met de dierenarts, zij raad
ons aan om handmatig melk te kolven teneinde op een natuurlijke manier de weeën
op te wekken. Dat doen we maar Kayleigh reageert er niet op met weeën. Om 6 uur
zitten we bij de dierenarts voor een pytonprik, de dierenarts checkt ook
inwendig, maar alles lijkt er goed uit te zien (voelen). Helaas reageert
Kayleigh nier met de gehoopte weeën. Om 8 uur melden we ons weer, ze krijgt
nogmaals een pytonprik en een dosis calcium. Wederom reageert Kayleigh niet,
daarom gaan we om 10 uur weer naar de dierenarts. Kayleigh krijgt een
keizersnede om te kijken of we nog iets kunnen redden. Het eerste vruchtvlies
dat wordt doorgesneden is van een bluemerle reutje, zijn neusje is al blauw, hij
is dood....Hij is volledig volgroeid en prachtig getekend. Bij deze reu is het
vruchtvlies gescheiden van de placenta. Omdat deze pup dood was heeft Kayleigh's
lichaam haar beschermt door geen weeën meer te laten komen. Was dat wel gebeurd
dan was de kans heel groot geweest dat we er nu nog treuriger bij hadden
gezeten. Daarna volgt een zwartwit teefje, zij haalt het wel! Daarna zijn ze nog
dik 3 kwartier aan het naaien en hechten. Dan komt Kayleigh eindelijk weer terug
bij haar gezinnetje.
We tillen Kayleigh nog suffig van de ingreep en narcose in de auto en gaan naar
huis. Sandra loopt nog terug, we krijgen medicijnen mee, maar die informatie
bereikt ons niet, we willen naar huis met Kayleigh en haar puppies. Tegen 14.30
zijn we dan eindelijk thuis, het zit erop. In de laatste 48 uur heeft Gabriëlle
geloof ik 5 uurtjes geslapen en ik 8 uurtjes, we zijn volledig gesloopt. We
nemen afscheid van Joke, Hans en Sandra....
Nu, bijna 23 uur gaat het al een stuk beter
met Kayleigh, ze kijkt weer helder uit haar ogen en is een supermama voor de
puppies. We hebben ze stuit (de zwartwitte reu) en stip (het zwartwitte teefje
heeft een stipnotering op het hoofdje) genoemd. Kayleigh is een supermoeder ze
likt de pups en verwijdert de uitwerpselen, ook begint ze langzaam weer te
drinken en eten.
Deze bevalling hadden we ons niet zo voorgesteld. Maar, fokken is gokken ofwel,
de natuur laat zich niet dwingen. Je hebt deze dingen nooit in de hand en een
geboorte zonder complicaties met gezonde pups is geen vanzelfsprekendheid! Wij
zijn heel dankbaar dat Kayleigh gezond is en de 2 pups zijn kadootjes die we
graag aanvaarden. Wij zijn Ian, Sabrina, Joke en Hans enorm dankbaar, zonder hun
hulp hadden we hier vandaag niet met Kayleigh en 2 pups gezeten! Joke week niet
van mijn zijde op het moment dat Kayleigh de keizersnede moest ondergaan. Hans
bleef sleepte Gabriëlle erdoor heen op de gang toen ze moest afwachtten tot het
moment dat Kayleigh weer terug zou komen. Ook Sandra bedankt, toen wij Kayleigh
naar de auto tilden ging jij terug om de medicijnen op te halen. Ook Bas mag in
dit rijtje niet ontbreken, hij zette koffie, thee voor een ieder die maar een
kik gaf, hij gaf ons een paar extra handen, toen wij ergens anders waren met
onze gedachten.
Ja we zijn kapot maar een enorme ervaring rijker, de dingen gaan zoals ze gaan
en dat is nooit zomaar. Wij zijn dankbaar voor de twee pupsels die Kayleigh ons
heeft geschonken, voor de warmte en aandacht die we hebben ontvangen uit
verwachte en onverwachte hoeken. Ook bedank ik alle bezoekers aan onze site en
mijn collega's die telkens mijn enthousiaste verhalen "moeten" aanhoren en die
de laatste 2 dagen zo oprecht met ons mee leefde. Het doet ons goed en sterkt
ons!
Update 6-1-2005/15.15 uur
Foto's volgen later!!!
Update 5-1-2005/23.55 uur
De eerste pup is geboren om 23.19 uur. Het is
een zwart/witte reu. Een prachtige reu. Tjee ik weet het niet, pfff, heel
bijzonder dit moment, wat geweldig. Zo mooi hoe de natuur zichzelf regelt.
Kayleigh is een echte poetsmiep en ontpopt zich als een hele mooie lieve moeder.
Het gewicht van deze kleine was 337 gram. Dus een stoere kerel!
Update 5-1-2006/22.00 uur
Er zit wat schot in de zaak, althans zo lijkt het. Haar temperatuur was wat
gestegen in ieder geval tot boven de 37 graden. Dat was om 20.00 uur. Rond 21.00
uur is ze even naar buiten geweest voor een plasje en poepje. Toen ze binnen
kwam, rende ze meteen naar de werpkist, om daar flink te gaan graven en te
scheuren, in het materiaal dat we voor haar hebben klaar gelegd. Een half uurtje
later kwam er een golfje slijm uit haar vulva, en begon het ritueel wat heftiger
te worden. Momenteel is ze weer wat rustiger, maar hijgt ze nog wel heftig.
We wachten het rustig af, maar we hebben goed hoop dat het vannacht nu gaat
gebeuren!
Update 5-1-2005/16.00 uur
Het wordt eentonig, maar ik denk toch echt dat Kayleigh wacht tot het moment dat
we hier allemaal met een bordje macaroni op schoot zitten.....Vanaf vanmorgen is
ze dus in en uit de werpkist aan het wandelen. Ze haalt daar regelmatig de hele
boel door de war, telkens weer wordt het hele nest verbouwd. Ze hijgt sterk en
zoekt ofwel de mensen in de kamer op, of zoekt juist de rust in de werpkist. We
laten haar lekker gaan, ze moet zelf maar aangeven wanneer het zover is. De
temperatuur blijft licht onder de 37 graden. We merken nu dat ze zich prettiger
voelt als ze (schijnbaar) geen aandacht krijgt. Veelvuldig likt ze haar vulva en
omgeving af, soms kreunt en steunt ze wat.... Maar overall oogt ze heel rustig,
behalve dat hijgerige dan. Wij zijn er klaar voor, de handdoeken washandjes en
kleedjes liggen allemaal klaar....Het zal nog wel een lange dag gaan worden!
Update 5-1-2006/11.55 uur
Nog steeds geen pups. Maar ze gaat steeds meer en vaker in de werpkist liggen. Zo af & toe moet dan de inrichting veranderd worden, en wordt er in de kist gegraven. Ze hijgt zo af en toe erg heftig en heft haar kop dan naar boven om naar lucht te snakken. Daarnaast is ze zeer aanhalig, wil veel aandacht en geknuffeld worden. Kortom we zijn met z'n allen nog in opperste afwachting. Kayleigh is er zelf rustig onder en ondergaat het als een echte stoere border!
Update 5-1-2006/8.45 uur
Vanaf 4 januari is het zover, de verandering is merkbaar! Kayleigh is zich aan
het klaar maken voor de geboorte van haar pups. Al een geruime tijd houden we
haar temperatuur in de gaten! Telkens ging gestaag de temperatuur naar beneden
maar pas in de avond kwam echt de omslag. Haar temperatuur zakt net voor 24.00
uur onder de 37 graden, namelijk 36.88 graden.
Om 3.30 uur zakt haar temperatuur naar het laagst gemeten punt, 36.74 graden.
Vanaf 6.20 uur stijgt de temperatuur weer licht naar 36.79 graden en die
stijging zet door want om 8.20 uur is de temperatuur gestegen naar 36.99 graad.
Merkbaar is nu ook een verschil in gedrag. Ik was in de nacht even wat
weggedommeld en toen ik wakker werd was ik Kayleigh kwijt. Ik vond haar in de
werpkist, ze was daar uit eigen beweging naar toe gegaan, en was heerlijk aan
het graven geweest, om alle dekentjes op de juiste plaats neer te leggen. Ook
hijgt ze meer, en is soms onrustig en het andere moment weer rustig. Ook rilt ze
zo af en toe. Kortom de geboorte komt eraan!
