In Oktober 2005 hebben we de sprong gewaagd, naar aandringen van
diverse vrienden en bekenden van ons, om ons in het wedstrijdgebeuren te gaan
verdiepen en mee te gaan doen. Oktober 2005 hebben we beide onze eerste
officiële Cynophillia wedstrijd gelopen, bij Dogwood Agility. Ja dat was even
slikken en veel zenuwen, maar zo verslavend dat we meer wilde. Zoveel meer, dat
we afgelopen seizoen bijna geen weekend meer thuis waren.
Het seizoen 2006 begon wel lekker voor mij, maar na gelang het seizoen vorderde,
raakte ik steeds meer gefrustreerd. Hond te snel, ik te traag enzovoort
enzovoort. Er waren zelfs momenten dat ik het echt niet meer zag zitten, en
serieus nadacht of ik dit wel wilde. Aangezien ik al vanaf midden jaren tachtig
de droom had om ooit behendigheid te gaan lopen met mijn hondje, zou opgeven wel
heel dom zijn. Maar Candida Venlo was dan ook wel een super dieptepunt voor me.
Het rottigste is dan nog wel dat je moet onderkennen dat het echt niet aan je
hond ligt, maar aan jezelf, timing, lopen, sturen alles was niet okay. Maar
goed, dingen lopen als ze lopen moeten, en we zijn hard aan het trainen voor het
volgend seizoen.
Mirjam & Djoy daarin tegen, groeide lekker door, en kregen steeds meer feeling
met elkaar. Dit resulteerde ook in een Utje op de Jumping, bij KC Zeeland. Ruim
3 weken later liep ze haar 2de Utje op de Jumping bij KC Breda. Een heerlijk
gevoel natuurlijk, en ze is nu hard aan het trainen op de vaste onderdelen zodat
ze haar laatste Utje kan halen op het vast parcour.
Al met al een bewogen seizoen, ondanks de dieptepunten vreselijk veel geleerd.
Lekker weekenden erop uit geweest, veel gelachen, en super veel mensen leren
kennen echt heerlijk.
De Jutlandia cup in Denemarken is zeker een hoogtepunt, hoewel wij qua nivo daar
nog niet aan toe waren, hebben we super veel geleerd. En een heerlijke week
gehad. (Charles & Febian nog bedankt dat we meemochten)
Al met al kijken we terug op een leerzaam seizoen, en hoopvol naar seizoen 2007!
